ลองอีกทีน่ะ กับ เปาหน้าแตก

ไปเจอบล็อคๆนึงโดยบังเอิญเป็นของเพื่อนบล็อค เปาฮ่องกง เป็นการทำเปาโดยใช้ยีตส์ ผงฟูและแอมโมเนียม เนื่องจากแป้งข้าวหมากหายาก แอมโมเนียมพอจะหาได้ ก็เลยลองเปาสูตรนี้ก็ได้เปาหน้าแตก พอเย็นแล้วแป้งไม่แข็งแห้งเพราะมีส่วนผสมของน้ำมัน แต่จะกินให้อร่อยต้องเอามานึ่งอีกที บ้านดาวไม่มีลังนึ่งขนาดใหญ่ มีแต่แข่งนึ่ง ซึ่งก็นึ่งได้ทีละ 7 ลูก สูตรนี้ได้ประมาณ 30 ลูก แต่ดาวทำครึ่งสูตร ตัดแป้งก้อนละ 40 กรัม ได้ประมาณ 14 ลูก นึ่ง สองรอบแนะ

ไส้หมูแดงย่างที่ผัดกับหอมหัวใหญ่ น้ำมันงา แป้งข้าวโพด แป้งมัน น้ำตาลทรายและ ซีอิ้วหวาน ใส่สีเพิ่มสีสัน ปรุงรส ชิม หวานๆ เค็มๆ แต่หวานนำฝีมือปั้นเปา ยังอ่อนหัดยิ่งนัก ไม่เป็นรูปเป็นร่างสักเท่าไหร่
นึ่งแล้ว เป็นแบบนี้ แตกบ้าง แหกบ้าง แตกนิดแตกหน่อยบ้าง หน้าตาเหมือนเปาภัตคารไหม ไม่เหมือนเปาโรงงานน่ะ 5555+ความนิ่ม ไม่นิ่มมากเหมือน เปาเนยขาว ซึ่งนิ่มๆจนเกินไปเปานี้ก็นิ่มน่ะ เป็นเปาโฮมเมด สุขภาพไร้เนยขาว 5555+วันนี้ใช้แป้งแบบขาวไม่มาก ขาวขุ่น เป็นแป้งทำเปาจากไต้หวัน ซึ่งไม่ขาวจั๊วะ แต่ไม่เป็นไรวันศุกร์มีนัดล้างมืออีกรอบ กับ แป้งเปาขาวจั๊วะ


ใส่แข่งติมซำสองลูกไม่ได้ ใส่ได้แค่ลูกเดียว ขนาดกำลังพอดี กิน สองลูกอิ่ม


ดูไส้กันตูมๆ แบบนี้ น่าหม่ำดีไหม ตัวแป้งดาวต้องนวดนานกว่านี้อีกนิดนึง อันนี้ก็นิ่มแล้วน่ะ แต่ถ้านวดนานกว่านี้เนื้อจะสวยกว่านี้อีก แต่ยังมีกลิ่นแอมโมเนียมนิดๆ ตอนเอาออกจากลังนึ่ง คงเป็นเพราะว่า ไม่ใช้ลังนึ่งขนาดใหญ่ ความดันไอน้ำไม่แรงพอ แต่พอนึ่งซ้ำอีกที กลิ่นก็หายไปน่ะ



อันนี้แบบตูมๆ แตกกระจุยกระจาย

น่าหม่ำไหมละ วันนี้กินไป สองลูก อิ่มมากๆเลย แจกเพื่อนบ้านไป 4 ลูก เหลืออีกหลายลูก

แหมเสียดายแป้งไม่ค่อยขาวสักเท่าไหร่แหะ ไว้แก้มือรอบหน้าจ๊ะ